Transitievergoeding 2026: odprawa już od 1. dnia pracy

Pracowałeś w Holandii tylko kilka tygodni albo miesięcy i pracodawca nie przedłużył Ci umowy? Możesz mieć prawo do transitievergoeding nawet wtedy, gdy zatrudnienie trwało bardzo krótko. Od 2020 roku odprawa nalicza się już od pierwszego dnia umowy, a w 2026 roku jej maksymalna wysokość sięga 102 000 euro brutto.

To szczególnie ważne dla Polaków zatrudnianych na krótkich kontraktach, przez agencje pracy albo na kolejnych umowach terminowych. Brak wieloletniego stażu nie przekreśla prawa do pieniędzy. Trzeba jednak wiedzieć, kiedy odprawa rzeczywiście przysługuje, jak ją policzyć i co zrobić, jeśli pracodawca jej nie wypłaci.

1. dzień pracy wystarczy. Odprawa nie wymaga długiego stażu

Jeszcze kilka lat temu transitievergoeding była kojarzona przede wszystkim z osobami mającymi dłuższy staż. Obecne zasady są znacznie korzystniejsze dla pracowników.

Rijksoverheid potwierdza, że od 1 stycznia 2020 roku prawo do transitievergoeding powstaje od pierwszego dnia obowiązywania umowy o pracę. Dotyczy to nawet osoby zwolnionej podczas okresu próbnego.

Nie trzeba więc pracować:

• 6 miesięcy,
• roku,
• 2 lat,
• ani mieć umowy na czas nieokreślony.

Liczy się przede wszystkim sposób zakończenia stosunku pracy.

Jeżeli inicjatywa zakończenia zatrudnienia leży po stronie pracodawcy, pracownik w wielu przypadkach ma prawo do odprawy.

To właśnie ten punkt może mieć największe znaczenie dla pracowników sezonowych i osób często zmieniających pracodawców.

5 dni pracy też może dać odprawę. Rząd pokazuje konkretny przykład

Jak krótka może być umowa, żeby powstało prawo do pieniędzy?

Rijksoverheid podaje przykład osoby zwolnionej podczas okresu próbnego po zaledwie 5 dniach zatrudnienia.

W oficjalnym przykładzie pracownik zarobił przez te 5 dni 800 euro brutto. Po zastosowaniu ustawowego wzoru transitievergoeding wyniosła 22,22 euro.

Kwota nie jest duża, ale przykład pokazuje najważniejszą zasadę:

nie ma minimalnego stażu, który trzeba przepracować, aby odprawa zaczęła się naliczać.

Jeżeli umowa trwa kilka miesięcy, kwota będzie odpowiednio wyższa.

1/3 miesięcznej pensji za każdy rok. Tak liczy się odprawę

Podstawowy wzór jest stosunkowo prosty.

Za każdy pełny rok zatrudnienia pracownik otrzymuje 1/3 miesięcznego wynagrodzenia brutto.

Jeżeli przepracował tylko część roku, odprawę za ten okres oblicza się proporcjonalnie.

Rijksoverheid wskazuje następującą zasadę:

1/3 miesięcznego wynagrodzenia za każdy pełny rok zatrudnienia, a za pozostałą część umowy stosuje się dokładne wyliczenie oparte na wynagrodzeniu uzyskanym w tym okresie.

Właśnie dlatego transitievergoeding może przysługiwać nawet po kilku dniach.

6 miesięcy pracy przy 3000 euro. Ile może wynieść odprawa?

Przy prostym przykładzie można łatwo zobaczyć skalę kwoty.

Załóżmy, że pracownik zarabia 3000 euro brutto miesięcznie i pracuje dokładnie pół roku.

Za pełny rok przy takim wynagrodzeniu podstawowa transitievergoeding odpowiadałaby:

1/3 × 3000 euro = 1000 euro brutto.

Za pół roku byłaby proporcjonalnie o połowę niższa, czyli około:

500 euro brutto.

Po 3 miesiącach byłoby to około 250 euro.

Ostateczna kwota zależy jednak od dokładnego przebiegu zatrudnienia i składników wynagrodzenia, dlatego przy rzeczywistym rozliczeniu warto użyć oficjalnej rekentool.

102 000 euro w 2026 roku. Tyle wynosi maksymalna odprawa

Transitievergoeding ma ustawowy limit.

Od 1 stycznia 2026 roku maksymalna kwota wynosi 102 000 euro brutto.

Jest jeden ważny wyjątek.

Jeżeli roczne wynagrodzenie pracownika przekracza 102 000 euro brutto, maksymalna odprawa może wynieść równowartość 1 rocznej pensji brutto.

Dla większości pracowników zatrudnionych przez holenderskie agencje pracy limit ten nie będzie miał praktycznego znaczenia. Znacznie ważniejsze jest poprawne ustalenie miesięcznego wynagrodzenia używanego do kalkulacji.

Nie tylko podstawowa stawka. Do odprawy mogą wejść dodatki

Pracownik zarabiający 2500 euro podstawy nie zawsze ma transitievergoeding liczoną wyłącznie od tej kwoty.

Przy ustalaniu miesięcznego wynagrodzenia mogą mieć znaczenie również inne składniki pensji.

Rijksoverheid wskazuje między innymi:

• vakantiebijslag, czyli pieniądze wakacyjne,
• stałą wypłatę na koniec roku,
• ploegentoeslag, czyli dodatki zmianowe,
• wynagrodzenie za nadgodziny,
• premie,
• udział w zyskach,
• określone zmienne dodatki roczne.

Dla Polaków pracujących na zmiany to istotny szczegół.

Jeżeli regularnie otrzymywałeś dodatki za wieczory, noce lub nadgodziny, proste pomnożenie podstawowej stawki godzinowej może nie dać prawidłowego wyniku odprawy.

12 miesięcy może mieć znaczenie przy zmiennej pensji

Przy stałej liczbie godzin obliczenie podstawowego miesięcznego wynagrodzenia jest stosunkowo łatwe.

Sytuacja komplikuje się przy oproepcontract albo wynagrodzeniu zależnym od liczby przepracowanych godzin.

Rijksoverheid wskazuje, że przy umowie na wezwanie bierze się pod uwagę średni miesięczny wymiar pracy.

W przypadku niektórych zmiennych elementów pensji znaczenie może mieć średnia z okresu 12 miesięcy poprzedzających zakończenie zatrudnienia.

Dlatego pracownik agencyjny z bardzo różną liczbą godzin w poszczególnych tygodniach nie powinien zakładać, że podstawą odprawy będzie po prostu ostatnia wypłata.

Umowa na 3 miesiące wygasła? Możesz dostać transitievergoeding

To jeden z najważniejszych fragmentów dla osób pracujących na tijdelijke arbeidsovereenkomst.

Nieprzedłużenie umowy terminowej przez pracodawcę również daje co do zasady prawo do transitievergoeding.

Nie musi więc dochodzić do klasycznego zwolnienia w połowie kontraktu.

Załóżmy, że masz umowę od 1 czerwca do 31 sierpnia. Pracodawca informuje Cię, że po 31 sierpnia współpraca się kończy i nie proponuje kolejnej umowy.

W takiej sytuacji wygaśnięcie kontraktu nie oznacza automatycznie, że odprawa się nie należy.

Wprost przeciwnie, brak przedłużenia umowy terminowej z inicjatywy pracodawcy jest jednym z typowych przypadków, w których powstaje prawo do transitievergoeding.

6 miesięcy przerwy może zdecydować, ile dostaniesz

Pracowałeś dla tego samego pracodawcy kilka razy?

Przy ustalaniu stażu mogą zostać uwzględnione kolejne umowy.

Rijksoverheid wskazuje, że następujące po sobie kontrakty terminowe sumuje się przy obliczaniu transitievergoeding, jeżeli przerwa między nimi wynosiła maksymalnie 6 miesięcy.

Przykład:

pracujesz 4 miesiące, później masz 2 miesiące przerwy i wracasz do tego samego pracodawcy na kolejnych 6 miesięcy.

Przy ustalaniu odprawy nie należy automatycznie patrzeć wyłącznie na ostatni sześciomiesięczny kontrakt.

W niektórych przypadkach wcześniejsze okresy zatrudnienia również będą miały znaczenie.

Najpierw agencja, potem firma? Poprzednia praca też może się liczyć

Ciekawa sytuacja dotyczy pracowników, którzy najpierw wykonują pracę jako uitzendkracht, a następnie zostają bezpośrednio zatrudnieni przez firmę, w której już pracowali.

Rijksoverheid wyjaśnia, że w przypadku opvolgend werkgeverschap, czyli następujących po sobie pracodawców, wcześniejszy okres może być uwzględniony przy liczeniu transitievergoeding.

Jako przykład rząd podaje właśnie sytuację, w której ktoś najpierw pracował w danej firmie jako pracownik tymczasowy, a następnie został zatrudniony bezpośrednio.

Warunki trzeba jednak oceniać indywidualnie, między innymi pod kątem podobieństwa wykonywanej pracy i długości przerwy.

Dla Polaków zaczynających zatrudnienie przez uitzendbureau to jeden z punktów, którego szczególnie nie warto pomijać.

Sam odchodzisz? W większości przypadków tracisz odprawę

Prawo do transitievergoeding nie powstaje automatycznie przy każdym zakończeniu zatrudnienia.

Jeżeli sam składasz wypowiedzenie, najczęściej nie otrzymasz ustawowej odprawy.

Podobna zasada działa wtedy, gdy pracodawca proponuje Ci dalszą pracę na odpowiednich warunkach, a Ty odmawiasz.

Rijksoverheid podaje, że pracownik, który sam odchodzi albo nie przyjmuje przedłużenia tymczasowej umowy, może otrzymać transitievergoeding tylko w szczególnych sytuacjach, na przykład gdy rozwiązanie umowy wynika z poważnie nagannego działania lub zaniechania pracodawcy.

Dlatego sposób zakończenia umowy ma znaczenie również finansowe.

6 sytuacji, w których transitievergoeding może nie przysługiwać

Rijksoverheid wskazuje kilka przypadków, w których pracownik nie ma prawa do ustawowej odprawy.

Najważniejsze z nich to:

1. sam składasz wypowiedzenie, a po stronie pracodawcy nie ma poważnego zawinienia;
2. zostałeś zwolniony z powodu ernstig verwijtbaar handelen, czyli poważnie nagannego zachowania, np. kradzieży;
3. masz mniej niż 18 lat i pracowałeś średnio mniej niż 12 godzin tygodniowo;
4. zatrudnienie kończy się w związku z osiągnięciem wieku AOW lub innego wieku emerytalnego;
5. pracodawca jest w określonej sytuacji upadłościowej lub restrukturyzacyjnej;
6. pracodawca przed końcem kontraktu zaoferował odpowiednie przedłużenie albo równoważną nową umowę.

W części przypadków znaczenie może mieć też CAO.

Przy zwolnieniach z przyczyn ekonomicznych układ zbiorowy może przewidywać inne rozwiązanie zastępujące ustawową transitievergoeding.

Nowa umowa w ciągu 6 miesięcy może zmienić sytuację

Pracodawca nie zawsze musi wypłacać odprawę od razu po zakończeniu tymczasowego kontraktu.

Jeżeli zagwarantuje Ci kolejną umowę, która zacznie się w ciągu maksymalnie 6 miesięcy, może mieć to wpływ na obowiązek wypłaty transitievergoeding.

Rijksoverheid wskazuje, że taka nowa umowa musi spełniać określone warunki, w tym przewidywać możliwość wcześniejszego wypowiedzenia.

Dlatego sama informacja „wrócisz do nas za kilka miesięcy” nie powinna wystarczyć pracownikowi.

Znaczenie ma to, co pracodawca rzeczywiście zaoferował i na jakich warunkach.

1 miesiąc na wypłatę. Sprawdź ostatni salarisstrook

Jeżeli transitievergoeding Ci przysługuje, pracodawca powinien ją wypłacić.

Rijksoverheid podaje, że pracownik otrzymuje odprawę najpóźniej w ciągu 1 miesiąca od zakończenia zatrudnienia. Często pieniądze trafiają razem z ostatnim wynagrodzeniem.

Po zakończeniu pracy sprawdź więc:

• ostatni salarisstrook,
• eindafrekening,
• przelew od pracodawcy,
• pozycję opisaną jako transitievergoeding.

Nie zakładaj, że skoro pracodawca niczego nie powiedział o odprawie, to pieniądze Ci nie przysługują.

Maksymalnie 6 miesięcy rat. Pracodawca nie zawsze płaci od razu

W szczególnych sytuacjach pracodawca może nie być w stanie wypłacić całej odprawy jednorazowo bez poważnych problemów dla działalności firmy.

Przepisy pozwalają wtedy rozłożyć transitievergoeding na raty.

Okres spłaty może wynosić maksymalnie 6 miesięcy.

To nie oznacza jednak, że pracodawca może dowolnie przesuwać termin.

Rijksoverheid wskazuje również, że po upływie miesiąca od zakończenia umowy może powstać obowiązek zapłaty ustawowych odsetek od niewypłaconej części odprawy.

Tylko 3 miesiące na sąd. Potem roszczenie może przepaść

To prawdopodobnie najważniejszy termin w całym artykule.

Jeżeli pracodawca nie wypłaci transitievergoeding, mimo że masz do niej prawo, na zwrócenie się do kantonrechter masz 3 miesiące od dnia zakończenia stosunku pracy.

To tzw. vervaltermijn.

Nie jest to zwykły termin, który można bezpiecznie przeczekać przez wiele miesięcy i dopiero później wystąpić o pieniądze.

Przegapienie go może oznaczać utratę możliwości skutecznego dochodzenia odprawy przed sądem.

Przykład:

umowa kończy się 31 sierpnia.

Nie warto czekać do grudnia, stycznia czy kolejnego rozliczenia podatkowego z pytaniem, gdzie jest odprawa.

Trzymiesięczny termin biegnie od momentu zakończenia zatrudnienia.

3 kroki po braku odprawy. Nie odkładaj ich na później

Jeżeli po zakończeniu umowy nie widzisz transitievergoeding, najlepiej działać szybko.

Krok 1: sprawdź, czy faktycznie spełniasz warunki do otrzymania świadczenia.

Krok 2: napisz do pracodawcy lub agencji i poproś o wyjaśnienie oraz wypłatę należnej kwoty.

Krok 3: jeżeli pracodawca odmawia albo nie odpowiada, pilnuj terminu 3 miesięcy na skierowanie sprawy do kantonrechter.

W takiej sytuacji pomocne mogą być również Juridisch Loket, związek zawodowy albo prawnik zajmujący się arbeidsrecht.

Najgorszym rozwiązaniem jest wielomiesięczne czekanie na to, że pracodawca „sam się odezwie”.

102 000 euro to kwota brutto. Od odprawy zapłacisz podatek

Transitievergoeding nie trafia na konto jako kwota wolna od podatku.

Holenderski fiskus traktuje odprawę jako dochód związany z wcześniejszym zatrudnieniem. Pracodawca potrąca odpowiednie podatki przed wypłatą.

Kwota widoczna w wyliczeniu jest więc kwotą brutto.

Jeżeli przykładowo z kalkulacji wychodzi 1000 euro transitievergoeding, nie oznacza to automatycznie przelewu 1000 euro netto.

Ostateczny skutek podatkowy zależy od całkowitych dochodów pracownika.

1 odprawa może wpłynąć na zorgtoeslag i inne dodatki

Jest jeszcze jedna konsekwencja, o której łatwo zapomnieć.

Rijksoverheid wskazuje, że transitievergoeding jest traktowana jako dochód, dlatego może wpływać na wysokość niektórych toeslagen.

Jeżeli w danym roku otrzymujesz na przykład zorgtoeslag albo inne świadczenie zależne od dochodu, większa odprawa może podwyższyć roczny toetsingsinkomen.

Przy niewielkiej transitievergoeding wpływ może być mały albo żaden.

Przy wysokiej kwocie warto jednak zaktualizować przewidywany dochód w Mijn Toeslagen, żeby ograniczyć ryzyko późniejszego zwrotu części świadczenia.

Chorowałeś 2 lata? Nadal możesz mieć prawo do odprawy

Długotrwała choroba sama w sobie nie odbiera prawa do transitievergoeding.

Rijksoverheid potwierdza, że pracownik może otrzymać odprawę również wtedy, gdy jest chory w chwili zakończenia zatrudnienia.

Co więcej, przy obliczaniu podstawowej pensji nie powinno się automatycznie brać obniżonego dochodu wynikającego z choroby lub urlopu.

Rząd wskazuje, że podstawą jest wynagrodzenie, które pracownik miałby otrzymywać zgodnie z umową, gdyby nie chorował lub nie korzystał z urlopu.

To może mieć duże znaczenie przy zwolnieniu po długiej niezdolności do pracy.

2026 rok przyniósł limit 102 000 euro. Co dalej z odprawami?

W 2026 roku sam podstawowy mechanizm transitievergoeding nadal działa: pracownik może mieć do niej prawo od pierwszego dnia zatrudnienia, a wysokość zależy głównie od pensji i długości pracy.

Zmieniła się natomiast maksymalna kwota. Od 1 stycznia wzrosła ona do 102 000 euro brutto.

Jednocześnie rząd pracuje nad kolejnymi zmianami dotyczącymi systemu.

W maju 2026 roku Rijksoverheid poinformował o planach likwidacji od 2027 roku części mechanizmów rekompensujących pracodawcom wypłacone transitievergoeding, m.in. po zwolnieniu z powodu długotrwałej niezdolności do pracy. Zapowiedziano także analizę szerszej reformy samej odprawy.

Na dziś są to jednak kwestie dotyczące przyszłych zmian. Pracownika, którego umowa kończy się w 2026 roku, obowiązują aktualne zasady.

5 liczb, które zapamiętaj po zakończeniu pracy

Jeżeli nie chcesz analizować wszystkich przepisów, zapamiętaj pięć wartości:

1 dzień – już od pierwszego dnia zatrudnienia może naliczać się transitievergoeding.

1/3 pensji miesięcznej – tyle odpowiada odprawie za pełny rok pracy.

102 000 euro brutto – maksymalna ustawowa transitievergoeding w 2026 roku, z wyjątkiem osób z wyższym rocznym wynagrodzeniem.

1 miesiąc – w tym czasie pracodawca powinien zasadniczo wypłacić należną odprawę.

3 miesiące – tyle masz od końca zatrudnienia na zwrócenie się do sądu, jeśli pracodawca nie płaci.

Dla pracownika na krótkiej umowie ostatnia liczba może okazać się najważniejsza.

Przepracowałeś tylko kilka miesięcy? Sprawdź ostatnią wypłatę

Największym błędem jest założenie: „pracowałem za krótko, więc odprawa mnie nie dotyczy”.

Obecne zasady mówią coś zupełnie innego.

Jeżeli to pracodawca zakończył współpracę albo nie przedłużył Twojej umowy terminowej, prawo do transitievergoeding może powstać nawet po bardzo krótkim zatrudnieniu.

W praktyce przy kilku tygodniach pracy mogą to być niewielkie pieniądze. Przy kilku miesiącach lub kolejnych kontraktach kwota szybko rośnie.

Szczególnie uważnie powinny sprawdzić swoje rozliczenie osoby, które:

• pracowały przez agencję,
• miały kilka kolejnych kontraktów,
• zakończyły umowę terminową,
• regularnie otrzymywały dodatki zmianowe,
• nie dostały jasnego rozliczenia po ostatnim dniu pracy.

Jeżeli na eindafrekening nie ma transitievergoeding, pierwsze pytanie powinno brzmieć nie „czy pracowałem wystarczająco długo?”, lecz „kto zdecydował o zakończeniu tej umowy?”

Od odpowiedzi może zależeć, czy pracodawca nadal jest Ci winien pieniądze.

źródło: www.rijksoverheid.nl