Zero bezdomnych w 2030? Rząd przyznaje: nie damy rady. Brakuje miejsc w noclegowniach

Kalkulator zorgtoeslagCzy należy Ci się zorgtoeslag?Sprawdź prawo do dodatku do ubezpieczenia i kwotę na miesiąc.Sprawdź teraz →Za darmo · bez rejestracjiaangifte24

Holenderski rząd porzuca obietnicę, że w 2030 r. nikt nie będzie bez dachu nad głową. Minister Sterk mówi wprost, że cel jest nieosiągalny. Wielkie miasta alarmują, że noclegownie są przepełnione, a coraz więcej bezdomnych to migranci zarobkowi.

W 2022 r. czwarty rząd Marka Ruttego zapisał w Narodowym Planie Działań przeciw Bezdomności (Nationaal Actieplan Dakloosheid), że do 2030 r. liczba bezdomnych w Holandii ma spaść do zera. Obecna minister ds. opieki długoterminowej Sterk powiedziała podczas debaty w Tweede Kamer, że tego celu nie da się osiągnąć. Chce „powiedzieć uczciwie”, jak wygląda sytuacja. – To jest niesamowicie trudne – przyznała.

Minister poinformowała parlament o rezygnacji z celu już tydzień wcześniej, w piątkowym liście. Część posłów była zaskoczona. Posłanka SP Beckerman zarzuciła rządowi brak zainteresowania tematem. Posłowie Pro i ChristenUnie obawiają się, że bez konkretnego celu nie będzie wiadomo, czego właściwie rząd chce dokonać. Pytania mają też partie koalicyjne D66 i CDA.

33 tys. osób bez stałego miejsca

W Holandii około 33 tys. osób w wieku 18–65 lat nie ma stałego miejsca zamieszkania. Prawdziwa liczba może być wyższa, bo nie wiadomo, ile osób śpi kątem u rodziny lub znajomych. Większość bezdomnych przebywa w dużych miastach, gdzie łatwiej coś zarobić.

Minister zapewnia, że rząd kontynuuje istniejące programy: szukanie odpowiednich mieszkań i zapobieganie eksmisjom, zanim ktoś wyląduje na ulicy.

Miasta: noclegownie pękają w szwach

Debata skłoniła burmistrzów czterech największych miast do wysłania alarmującego listu w imieniu 40 innych dużych gmin. Chcą 100 mln euro z budżetu państwa na noclegownie i opiekę społeczną, więcej miejsc awaryjnych dla bezdomnych rodzin oraz leczenia farmakologicznego dla uzależnionych od cracku i kokainy.

Gminy wskazują trzy przyczyny kryzysu: ogromny niedobór mieszkań, długie kolejki w psychiatrii (GGZ) i rosnącą liczbę bezdomnych migrantów zarobkowych. Według nich nie da się już zapewnić „godnych warunków”, a efektem są obozowiska namiotów i uciążliwości dla mieszkańców.

Radny Hagi odpowiedzialny za opiekę społeczną, Arjen Dubbelaar, mówi, że do zapewnienia bezdomnym dobrej opieki brakuje miastu 14 mln euro. – Nie chcemy, żeby ludzie spali w parkach, ale nasze ośrodki są pełne – dodaje.

Dodatkowych pieniędzy na razie nie będzie. Parlament chce najpierw wiedzieć, na co gminy wydają środki, które już dostają, a to dziś nie jest jasne.

Bezdomność wśród pracowników z UE

Gminy otwarcie mówią o migrantach zarobkowych, wśród których są także Polacy. Najczęstszy scenariusz jest dobrze znany: mieszkanie jest powiązane z umową w agencji pracy, więc po utracie pracy często w ciągu kilku dni traci się też łóżko. Bez meldunku i oszczędności trudno wynająć cokolwiek na wolnym rynku.

Kto znajdzie się w takiej sytuacji, powinien jak najszybciej zgłosić się do gminy (punkt maatschappelijke opvang) lub do organizacji pomagających migrantom. Warto szukać pomocy od razu, a nie dopiero po kilku nocach na ulicy.

Źródło: NOS